De leerlingen vragen dan bijvoorbeeld: "Is alles wat in de Bijbel staat waar?". Ik kies dan niet het scheppingsverhaal, maar bijvoorbeeld Sodom en Gomorra. Dan vraag ik ze: kenden ze toen homoseksualiteit zoals nu, als leefstijl? Nee dus. Het was daar viespeukerij en eigenlijk verkrachting. Schending van de gastvrijheid en zo. Zo komt het dan aan de orde. Dan komt het gesprek opgang. Of niet, dan laat je het even wachten tot een volgende gelegenheid.
Ik vroeg collega's hoe homoseksualiteit bij hun aan de orde komt.
Bij biologie staat het in het leerplan. Ze gebruiken in het studiehuis de CD-rom “Safe Sex Files” : de leerlingen moeten bijvoorbeeld een safe sex campagne maken. Het biologieteam zorgt dat er altijd minstens één “homoseksuele” campagne gemaakt wordt.

Duits doet in de tweede klas een projectje over contactadvertenties. Daarbij gaan ze niet heen om "man zoekt man" en "vrouw zoekt vrouw". We bespreken homoseksualiteit dus niet als probleem, maar meer in de trant van 'hé, dat bestaat ook'.

Nederlands heeft in de keuzelijst ook literatuur staan waarin homoseksualiteit voorkomt.

Bij Engels komen bepaalde sonnetten van Shakespeare aan de orde. Als vanzelfsprekend. Dat doen heteroseksuele docenten net zo goed als homoseksuale docenten. Daarom vind ik de tips voor docenten die de gemeente Amsterdam op scholen heeft laten verspreiden wel aardig. Maar de gevoeligheid voor het onderwerp, die moeten docenten wel zelf op kunnen brengen.

Henk (32)